Een dag als
Een dag als… machinist
“Zeg nou zelf: in welk beroep ben je eerst in Tiel, dan in Maastricht en daarna nog even in Den Haag?”
“Zeg nou zelf: in welk beroep ben je eerst in Tiel, dan in Maastricht en daarna nog even in Den Haag?”
Marjan begon met chocolade maken als hobby. “Want,” zo zegt ze, “chocola vind ik mijn hele leven lang al lekker.”
“Je kunt wel oefenen met poppen, maar het is heel anders als er een levend iemand voor je staat die reageert op wat je doet.”
Een team van Orbis scant in opdracht van de gemeente de gevels van woningen om te kijken of bewoners in aanmerking komen voor bijvoorbeeld vleermuiskasten of beplanting.
“Als je wilt weten of nestkasten werken om de eikenprocessierups terug te dringen, zul je de kasten wel ieder jaar even moeten nakijken. En dat doen wij.”
“De berg aan treindata is een goudmijn. Ik kijk voornamelijk naar afwijkingen, maar we kunnen uit al die data ook trends signaleren. En er valt nog veel meer te leren en te ontdekken.”
“Klimaatverandering is ook een gezondheidscrisis en die treft de armere wijken het eerst.”
“Ik wil aandacht geven aan een kind, horen dat ze een zwemdiploma hebben gehaald of een dansje zien. Voor mij is dat de kern van het Sinterklaasfeest: de aandacht, het plezier, het creatieve en het samenzijn.”
Anneloes Driessen maakt met zichtbaar plezier ijs en ze heeft graag contact met klanten. “Mensen die hier komen, zijn vrolijk. Het is een uitje. En ik vind het leuk om over ijs te praten.”
“Eigen import is leuk: de plekken bezoeken en mensen ontmoeten.” Slijter Cor de Boer bouwt soms echt een band op met die mensen. “Zeker als ze kleinschalig zijn.”