Bij bijna elke fles een verhaal
Een klant zet een metalen mandje gevuld met allemaal verschillende bieren op de toonbank. Terwijl Cor de Boer van slijterij Vinabc het bier aanslaat, loopt de man naar de zijkant van de kassa en pakt daar uit een houten kistje nog een beugelflesje uit. “Deze mag er ook nog bij”, zegt hij met een grote glimlach. Cor is ruim elf jaar slijter in Houten. Eerst op het Wed en inmiddels zo’n zeven jaar op het Rond.
“Eigenlijk kom ik uit de opsporing”, vertelt Cor. “Grensbewaking, mensenhandel, en grootschalige uitkeringsfraude.” Hij lacht als hij mijn gezicht ziet. “Ik had ook nooit gedacht dat dit mijn beroep zou worden, maar de oom van mijn vrouw had een slijterij en ik vond dat leuk. Ik hielp eens rond de kerstdagen en langzaamaan werd dat steeds vaker. Uiteindelijk stond ik een dag in de week in de winkel.” Even was er sprake van dat hij die winkel zou overnemen, maar al snel viel het besluit om een eigen zaak te openen. “Ik had genoeg ellende van de wereld gezien en wilde iets anders. Nu werk ik met een leuk product en het is een heel sociaal beroep. Je spreekt veel mensen. En ik doe alles zelf, ik wilde bewust geen onderdeel zijn van een keten.”
Goedkoper dan ketens
Cor onderbreekt zijn verhaal voor een vrouw die met een grote witte, en zo te zien, zware doos in haar handen staat. “Ik kom de laatste flessen brengen”, zegt ze en zet de doos neer op de plek waar een whiskyfles op eenzelfde doos staat. Cor bedankt haar en als ze weer weg is, pakt hij de draad weer op. “Dat ik zelfstandig ondernemer ben heeft voordelen en nadelen. Mensen denken bijvoorbeeld dat ik als speciaalzaak veel duurder ben, maar het tegendeel is waar. Ik ben goedkoper dan ketens. Voordeel is weer dat er mensen komen die meer waarde hechten aan wat ik verkoop en er de tijd voor willen nemen.”
Nog een voordeel, hij krijgt geen probleemdrinkers in zijn winkel. “Het is wel voorgekomen dat ik aan iemand wel heel vaak alcohol verkocht, maar ik weet niet of hij dat alleen dronk of met anderen. Als iemand dronken binnenkomt, verkoopt Cor geen alcohol. “Ik weet dat zo iemand het dan ergens anders gaat halen, maar ik heb liever dat ik goed kan slapen dan dat ik daar geld aan verdien.”
Verhalen maken het werk leuk
Een joviale man stapt de slijterij binnen en schudt Cor de hand. Hij stelt zichzelf voor als Louis Boutinot en blijkt een wijnboer in Zuid-Afrika. Cor verkoopt al wijnen uit zijn collectie en vandaag komt hij wat nieuws laten proeven. Terwijl hij een fles rose en twee flessen witte wijn neer zet, vertelt Louis over het familiebedrijf en hoe zijn vader vanuit Groot-Brittannie in Zuid-Afrika terecht is gekomen. Er blijkt een heel verhaal achter het bedrijf van deze wijnboer te zitten. “Dat komt”, legt Louis uit, “omdat de wijnhandel niet in handen is van wereldwijd slechts een paar grote producenten, maar van talloze wijnboeren en kleine producenten. En ik hoop dat dat zo blijft.” Cor knikt. “Ook al die verhalen maken dit werk leuk.” Kan hij dan bij elke fles een verhaal vertellen? “Misschien niet bij elke, maar wel heel veel”, zegt hij alsof het vanzelfsprekend is.
Wijnproeven
Na de uitleg over de druifsoort en het procede pakt Cor het glas met de rosé, laat de wijn ronddraaien en ruikt eraan. Pas na enkele keren neemt hij een slokje, proeft en spuugt het weer uit. Er volgen nog drie rode wijnen waarbij duidelijk het lekkerst voor het laatst is bewaard. “Hier houd ik van”, grijnst Cor. Toch spuugt hij ook deze wijn weer uit.
“Ik moet nog wel kunnen werken”, zegt Cor schouderophalend. “En bovendien ruikt alcohol heel sterk. Wat denken mensen wel niet als er om twee uur in de middag al een alcohollucht om me heen hangt?” Dan begint hij te lachen. “Alhoewel, laatst was er een klant die vroeg of ik elke middag een glas wijn nam bij de lunch. Nou, nee natuurlijk. Ik houd wel van wijn, maar dit is ook gewoon mijn werk en daar ga ik verantwoord mee om.” De proeverij is klaar en de flessen gaan weer in de tas. Louis bedankt Cor voor het ontvangst en nodigt hem uit om als hij naar Zuid-Afrika gaat, zeker langs te komen.
Eigen import
“Het lijkt nu of ik dit iedere dag doe, maar zo’n proeverij is niet dagelijks hoor, verzekert Cor me. “Het is een van de dingen die erbij hoort.” Je zou het misschien niet zeggen, maar er komt aardig wat bij het runnen van een slijterij kijken. Bestellingen, het bijhouden van voorraad, zorgen dat alle informatie online staat want ook online verkoopt hij veel, pakketjes maken, proeverijen, evenementen en natuurlijk de winkel zelf. “De mensen die hier komen willen vaak advies. Wat is bijvoorbeeld lekker bij gegrilde vis? Dan moet je weten waar de wijn bij past en hoe het smaakt.” Waar Cor ook van geniet is de eigen import. “Dat is het allerleukst, de plekken bezoeken en mensen ontmoeten. Dan heb je er een gezicht bij. Soms bouw je echt een band op met die mensen. Zeker als ze kleinschalig zijn. Die wijn zie je ook niet bij supermarkten, want zij draaien massa. Dus hun wijn komt wel van hele grote producenten.”
Alcoholvrij
En natuurlijk wil Cor op de hoogte blijven van alle ontwikkelingen. “Wat bijvoorbeeld steeds populairder wordt, is alcoholvrij bier en wijn. Het aanbod van alcoholvrij groeit beetje bij beetje. Daar zou ik op den duur wel een volwaardig assortiment van willen, maar het is nog lastig. En helemaal voor sterke drank. Daar is geen vervanging voor. Ze proberen het wel, maar 40-50 procent alcohol krijg je er niet uit. Dan kun je beter kiezen voor een alternatief product voor een goeie mocktail.”
Een man met een vriendelijk gezicht loopt naar binnen en struint langs de wand met wijnen. “Ik zoek een witte wijn als cadeautje aan mensen die gek zijn op wijn.” Hij wijst naar een grote kaart van Frankrijk op een plek niet ver van de Middellandse Zee. “Iets uit dit gebied zou mooi zijn.” Niet veel later loopt de man met een ingepakte fles wijn tevreden de deur uit.
Dit verhaal is gepubliceerd in Houtens Nieuws als onderdeel van de serie: Een dag als…